absurdalność

absurdalność (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ubawiła mnie absurdalność tej sytuacji.
(1.1) Dzisiaj, kiedy już spokojniej patrzał na to, co było przed rokiem, mógł trzeźwo ocenić całą absurdalność ówczesnego postanowienia[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezsensowność, bezsens, nonsens
antonimy:
(1.1) logiczność, sensowność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. absurd m, absurdalizowanie n
przym. absurdalny
przysł. absurdalnie
czas. absurdalizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. absurdalny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Świat pani Malinowskiej, rozdz. V, Towarzystwo Wydawnicze „RÓJ”, Warszawa 1939.