szpunt (język polski)Edytuj

 
szpunty (1.1)
wymowa:
IPA[ʃpũnt], AS[špũnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. stożkowy kołek, zatyczka do otworów wylewowych w beczce[1]
(1.2) wojsk. zatyczka w lufie armaty, kartacza itp.
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) (…) w stronę dajcie, gdzie do beczki będzie szpunt (…) [2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) wybić / wybijać / wyjąć / wyjmować / przybić / założyć / zakładać szpunt • szpunt z beczki / z antała • szpunt w beczce / w antale • szpunt beczki / antała
synonimy:
(1.1) czop, zatyczka, korek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szpuntowanie n
zdrobn. szpuncik m
czas. szpuntować ndk., odszpuntować dk., zaszpuntować dk.
przym. szpuntowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
swn. spunt
uwagi:
(1.1) Według autorów Ilustrowanego słownika technicznego dla wszystkich w tym znaczeniu słowo „szpunt” było w 1963 r. określane jako niepolecane zarówno w języku technicznym, jak i w mowie potocznej[3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4.
  2. Stanisław Grzesiuk Komu dzwonią
  3. Heliodor Chmielewski, Ignacy Baran, Stefan Skupiński, Ilustrowany słownik techniczny dla wszystkich, t. N-Z, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1963, s. 153.