ragionevole

ragionevole (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA/ra.ʤo.ˈne.vo.le/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rozumny, myślący
(1.2) rozsądny, rozważny
(1.3) sensowny, rozsądny
(1.4) słuszny, uzasadniony
(1.5) rozsądny, umiarkowany, przystępny
odmiana:
(1.1-5) lp ragionevole m ż; lm ragionevoli m ż
przykłady:
(1.1) L'uomo è un animale ragionevole.Człowiek jest zwierzęciem myślącym.
(1.2) Cerca di essere ragionevole, non insistere!Spróbuj być rozsądny/-a, nie nalegaj!
(1.3) La tua proposta non mi pare ragionevole.Twoja propozycja nie wydaje mi się sensowna.
(1.4) La sua preoccupazione è ragionevole.Jego/Jej niepokój jest uzasadniony.
(1.5) L'ho pagato un prezzo ragionevole.Zapłaciłem/-am za niego rozsądną cenę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) intelligente, pensante, raziocinante, razionale
(1.2) coscienzioso, equilibrato, equo, misurato
(1.3) assennato, equilibrato, saggio, sensato
(1.4) fondato, giustificato, lecito, legittimo, motivato, plausibile
(1.5) adeguato, congruo, conveniente, corretto, giusto, legittimo, onesto
antonimy:
(1.1) irragionevole, irrazionale
(1.2) esagerato, iniquo
(1.3) dissennato, incosciente, insensato, irragionevole, irresponsabile, sconsiderato, stolido, stolto
(1.4) illegittimo, immotivato, inaccettabile, inammissibile, infondato, ingiustificato, irragionevole
(1.5) assurdo, esorbitante, folle, irragionevole, pazzesco, smodato, spropositato
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ragionamento m, ragionatore m, ragionatrice ż, ragione ż, ragioneria ż, ragionerista m ż, ragionevolezza ż, ragioniera ż, ragioniere m
czas. ragionare
przym. ragionante, ragionativo, ragionato, ragionieresco, ragionieristico
przysł. ragionatamente, ragionevolmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. ragione + -evole
uwagi:
(1.2) zobacz też: Indeks:Włoski - Cechy charakteru
źródła: