naprawiacz

naprawiacz (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która naprawia jakieś urządzenie lub rzecz, usuwa usterkę i przywraca przydatność danego przedmiotu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zepsuła mi się szafka, więc zatelefonowałam po naprawiacza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) złota rączka, majsterkowicz, specjalista, ekspert, rzemiecha
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pracownik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. naprawa ż, naprawienie n, naprawianie n
czas. naprawiać ndk., naprawić dk.
przym. naprawczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: