defraudacja

defraudacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja], AS[defrau̯dacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.u → ł akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) malwersacja, przywłaszczenie, sprzeniewierzenie, zabór
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kradzież
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. defraudant mos, defraudantka ż
przym. defraudancki, defraudacyjny
czas. defraudować ndk., zdefraudować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. defraudatiooszukanie, okpienie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: