bezbronność

bezbronność (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezbronne; cecha tych, którzy bezbronni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) bezbronność + D.
kolokacje:
(1.1) całkowita bezbronność • stan bezbronności
synonimy:
(1.1) bezsilność, bezsiła, bezradność, niemożność
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bezbronny
przysł. bezbronnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. bezbronny + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej. Autorzy Wielkiego słownika języka polskiego, podając formy w liczbie mnogiej, umieścili dopisek: „zwykle lp”.[4]
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło bezbronność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2.   Hasło bezbronność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło bezbronność w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.