współlokator (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌfspuwlɔˈkatɔr], AS[fspuu̯lokator], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, z kim się wspólnie mieszka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) współmieszkaniec
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) lokator
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska współlokatorka ż
przym. współlokatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. współ- + lokator
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: