wielkopolski

wielkopolski (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲci], AS[vʹi ̯elkopolsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) od Wielkopolska
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pierwszy edykt tolerancyjny wobec Żydów wydał książę wielkopolski Bolesław Pobożny w 1264 roku[1].
(1.1) Z piw wielkopolskich za najlepsze uchodziło niedrogie, lekkie, nieco musujące piwo grodziskie z Grodziska Wielkopolskiego[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Borek WielkopolskiGorzów WielkopolskiGrodzisk WielkopolskiJanowiec WielkopolskiKrzyż WielkopolskiKsiąż WielkopolskiOstrów Wielkopolskipowstanie wielkopolskie
synonimy:
(1.1) skr. wielkop., wielkopol., wlkp.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wielkopolska ż, Wielkopolanin m, Wielkopolanka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. wielkop. • wielkopol. • wlkp.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Surdykowski, Duch Rzeczypospolitej, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.