spacerowicz

spacerowicz (język polski)Edytuj

 
spacerowicze (1.1)
wymowa:
IPA[ˌspaʦ̑ɛˈrɔvʲiʧ̑], AS[spacerovʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która spaceruje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wzdłuż całego wału spacerowicze mogą podziwiać różnorodność krajobrazów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spacer m, spacerek m, spacerniak m, spacerówka ż, spacerowanie n, pospacerowanie n
forma żeńska spacerowiczka ż
czas. spacerować ndk., pospacerować dk.
przym. spacerowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. spacer + -owicz
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: