pobocze (język polski)Edytuj

 
pobocze (1.1)
wymowa:
IPA[pɔˈbɔʧ̑ɛ], AS[poboče]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Szosa ma dwa pobocza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bok m, boczek m, pobocznica ż, bocznica ż
przym. poboczny
przysł. pobocznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: