odbyt (język polski)Edytuj

 
odbyt (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɔdbɨt], AS[odbyt] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. końcowy otwór, ujście układu pokarmowego; zob. też odbyt w Wikipedii
(1.2) przest. hand. powodzenie w sprzedaży[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) żylaki odbytu
synonimy:
(1.1) wulg. (w kontekstach seksualnych) kakao
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) odbytnica
meronimy:
(1.1) zwieracz odbytu
wyrazy pokrewne:
rzecz. odbytnica ż, odbycik mrz
przym. odbytowy, odbytniczy, doodbytniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło odbyt w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

odbyt (język czeski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) zbyt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

odbyt (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) zbyt[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odbytisko n, odbytište n, odbytár m, odbytárka ż
przym. odbytový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło odbyt w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.