konstantynopolitańczyk

konstantynopolitańczyk (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Konstantynopola
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wielu konstantynopolitańczyków zginęło, broniąc swoich kościołów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bizantyńczyk, bizantyjczyk
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszkaniec
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Konstantynopol m
forma żeńska konstantynopolitanka ż
przym. konstantynopolitański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Konstantynopol + -tańczyk < łac. Constantinopolis < gr. Κωνσταντινούπολη
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: