koniuszy (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni w średniowiecznej Polsce i innych krajach; zob. też koniuszy w Wikipedii
(1.2) hist. od XIV w. w dawnej Polsce, dworski tytuł honorowy pochodzący od koniuszego (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) koniuszy dworu / królowej • koniuszy przemyski
synonimy:
(1.1) konarski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koniowate lm nmos, koniuszyc mos, koniuszanka ż, koniuszyna ż, koniuch mos, koń mzw/mrz, konny mos, konina ż
przym. konny, koński, koniowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. koń
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-0113111-X, s. 349.