insurekcja

insurekcja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja], AS[ĩũ̯surekcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powstanie zbrojne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rodzina poety ucierpiała w ramach represji po upadku insurekcji kościuszkowskiej.
składnia:
kolokacje:
(1.1) insurekcja kościuszkowskainsurekcja warszawska
synonimy:
(1.1) powstanie, rebelia, rewolta, rokosz
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bunt
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. insurgent m
przym. insurekcyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. insurectio < łac. insurgere
uwagi:
(1.1) zobacz też: buntpowstanierebeliarewoltarokosz
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło insurekcja w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.