genetyka (język polski) edytuj

wymowa:
IPA[ɡɛ̃ˈnɛtɨka], AS[gẽnetyka], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. na 3 syl. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością; zob. też genetyka w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: genetyk
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Do Warszawy przyjechali specjaliści z wielu ośrodków zajmujących się genetyką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) biologia
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gen m, genetyk m
przym. genetyczny, genetycznie, genowy
przysł. genetycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Genetik, ang. genetics[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „genetyka” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.