dyszel (język polski)Edytuj

 
dyszel (1.1)
wymowa:
IPA[ˈdɨʃɛl], AS[dyšel] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem; zob. też dyszel w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
jechać/podróżować rzemiennym dyszlemmieć długi dyszel
etymologia:
śwn. dissel[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło dyszel w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.