belgradczyk

belgradczyk (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[bɛlˈɡraṭʧ̑ɨk], AS[belgraṭčyk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Belgradu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszkaniec
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Belgrad mrz
forma żeńska belgradka ż
przym. belgradzki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[2].
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 38.
  2.   Hasło Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.