bakalie (język polski)Edytuj

 
bakalie (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) spoż. suszone lub kandyzowane owoce południowe stosowane jako dodatek cukierniczy; zob. też bakalie w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp[1][2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) ciasto / lody / czekolada / deser z bakaliami • dodawać / dodać bakalie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) keksflorentynkacwibakbakaliówkabakaliowiec
meronimy:
(1.1) rodzynekdaktylcykata (skórka pomarańczowa, skórka cytrynowa, skórka arbuzowa) • suszona morelasuszona figamigdałsuszona śliwka
wyrazy pokrewne:
rzecz. bakaliówka ż, bakaliowiec m
przym. bakaliowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) tur. bakkal < arab. بقل (bakkal)[1]handlarz towarami spożywczymi[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2   Hasło bakalie w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło bakalie w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.