skutkować

skutkować (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[skutˈkɔvaʨ̑], AS[skutkovać]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przynosić określony skutek, prowadzić do jakiegoś efektu
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) - Można dyscyplinować urzędników ministerialnych do pracy poprzez system kar pieniężnych. Obcinanie premii zawsze skutkuje - argumentował Ludwik Dorn (ROP), który przedstawiał projekt uchwały[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skuteczność ż, skutek m, skutkowanie n
przym. skuteczny
przysł. skutecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. kd, wk, Życie, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.