siewnik (język polski)Edytuj

 
siewnik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈɕɛvʲɲik], ASevʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roln. maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna; zob. też siewnik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rolnik użył siewnika do wysiewu ziarna rzepaku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siewca m, sianie n, posianie n, zasianie n, obsianie n, posiew m, siemię n, siew mrz
czas. siać ndk., posiać dk., zasiać dk., obsiać dk.
przym. siewny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. siać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: