pierd (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bździna, bąk, pierdoła
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierdoła ż/m, pierdzenie n, wypierdzenie n, wypierdek m, pierdolenie n, wypierdolenie n, upierdliwość ż, upierdalanie n, upierdolenie n, pierdolnik m, podpieralanie n, podpierdolenie n, podpieralacz m, pierdółka ż
czas. pierdzieć ndk., wypierdzieć dk., pierdolić ndk., wypierdolić dk., pierdzielić ndk., upierdalać ndk., upierdolić dk., pierdolnąć dk., podpierdalać ndk., podpierdolić dk.
przym. upierdliwy, pierdolnięty, pierdółkowaty
przysł. upierdliwie
wykrz. pierdu-pierdu
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) fart
źródła: