lavo (język hiszpański)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈla.βo]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od lavar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

lavo (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) myć, czyścić, przemywać[1]
(1.2) strcz lub strbr myć się[1]
(1.3) przen. zmywać, obmywać, spłukiwać[1]
(1.4) przen. moczyć, zalewać[1]
odmiana:
(1.1-4) lavō, lavāre (lavere), lāvī, lautum (lavātum, lōtum) (koniugacja I)
przykłady:
(1.2) Egoinquitnon cotidie lavor; baliscus enim fullo est, aqua dentes habet, et cor nostrum cotidie liquescit”.[2]Japowiadanie myję się codziennie. Łazienka jest bowiem folusznikiem, woda ma zęby, a serce nasze z dnia na dzień topnieje.
składnia:
kolokacje:
(1.3) peccatum lavare → zmyć grzech
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lavatio ż, lavator m,
przym. lautus
związki frazeologiczne:
manus manum lavat
etymologia:
uwagi:
Forma supinum to zwykle lavātum. W okresie przedklasycznym i w języku poezji bezokolicznik czasu teraźniejszego może mieć także formę lavere[3]. Również formy osobowe mogły być utworzone na wzór czasowników III koniugacji, np. u Horacego lavit 'obmywa' zamiast lavat[4].
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Józef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. I-Z, tom 2, Warszawa 2001, s. 182, ISBN 83-7195-472-7.
  2. Petroniusz, Satyryki, 42
  3.   Hasło „lavo” w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
  4. Ronnie Ancona, Horace: selected odes and Satire 1.9, wyd. 2, s. 66, Bolchazy-Carducci Publishers, 2005, ISBN 978-0-86516-608-0