kulta (język fiński)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈkultɑ]
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. złoto (pierwiastek chemiczny)
(1.2) złoto (metal szlachetny)
(1.3) złoty medal, złoto
(1.4) kochanie, złotko (pieszczotliwy zwrot)
odmiana:
(1) kul‧ta (→ wzór odmiany)
przykłady:
(1.2) Minulla on kultaa pankissa.Mam złoto w banku.
(1.3) Suomi voitti kultaa kisoissa.Finlandia zdobyła złoto w zawodach.
(1.4) Minun kultani on kaunis.Moje złotko jest piękne.
składnia:
kolokacje:
(1.2) kultaseppäkissankultakultakaivoskultakausikultakuumeKultarannikko
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kultanen
czas. kullata
przym. kultainen
związki frazeologiczne:
etymologia:
z języków germańskich
por. szw. guld
uwagi:
zobacz też: Indeks:Fiński - Pierwiastki chemiczne
źródła: