kocię (język polski)Edytuj

 
kocię (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkɔʨ̑ɛ], AS[koće], zjawiska fonetyczne: zmięk.denazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) młody kot
(1.2) łow. młody zając, ryś lub żbik[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Kotka liże swoje kocięta.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kociak, zdrobn. kociątko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kot mzw
zdrobn. kociątko n
przym. koci
przysł. kocio
związki frazeologiczne:
(1.1) pierwsze kocięta za płot
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło kocię w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.