ergeben (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ɛɐ̯ˈɡeːbn̩] ?/i
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) wykazywać, wykazać, wskazywać, wskazać

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, w użyciu zwrotnym, nieprzechodni

(2.1) wynikać, wyniknąć
(2.2) poddawać się, poddać się

przymiotnik

(3.1) oddany, wierny
odmiana:
(1-2)[1] ergeb|en (ergibt), ergab, ergeben (haben)
przykłady:
(2.1) Es hat sich so ergeben.Tak się złożyło.
składnia:
(2.1-2) sich ergeben
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ergebnis n, Ergebung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: gebenabgebenangebenaufgebenausgebenbegebenbeigebendurchgebeneingebenergebenhergebenhingebenmitgebennachgebenübergebenumgebenvergebenvorgebenweggebenweitergebenwiedergebenzugebenzurückgeben
źródła: