efektor (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ɛˈfɛktɔr], AS[efektor]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. narząd organizmu zwierzęcego wykonujący określoną czynność pod wpływem impulsu elektrycznego; zob. też efektor w Wikipedii
(1.2) techn. organ sterowniczy, za pomocą którego urządzenie oddziałuje na otoczenie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. efektacja ż, efekt m, efekcista m, efekciarz m
przym. efektowny, efekciarski, efektowy, efektywny
czas. efektować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. effectorsprawca[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło efektor w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.