dukt (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) leśn. leśna droga podziałowa powstała po wycięciu pasa drzew
(1.2) przen. kierunek czyichś działań bądź rozwoju czegoś[1]
(1.3) przest. ogólny wygląd liter w piśmie odręcznym lub w druku, t. sposób rysowania[1][2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przesieka, tryba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. ductusprowadzenie, ciągnięcie[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.