ausfallen

ausfallen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌfalən] ?/i
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) wypadać, wypaść
(1.2) przestać działać, zepsuć się
odmiana:
(1.1-2)[1] ausfall|en (fällt aus), fiel aus, ausgefallen (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausfallen n, Ausfall m
przym. ausgefallen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: fallenabfallenanfallenauffallenauseinanderfallen ausfallenbefallenbeifallendahinfallendarüberfallendurchfalleneinfallenentfallengefallenherabfallenherausfallenherunterfallenhinauffallenumfallenüberfallenverfallenwegfallenzerfallenzufallenzurückfallenzusammenfallen
źródła: