durchfallen

durchfallen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈdʊʁçˌfalən]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) pot. przelatywać, przelecieć (np. przez dziurę)
(1.2) pot. oblewać, oblać (egzamin)
(1.3) pot. przegrywać, przegrać (np. eliminacje, wybory)

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(2.1) przelatywać, przelecieć, pokonywać odległość lecąc, pokonać odległość lecąc
odmiana:
(1.1-3)[1] durchfall|en (fällt durch), fiel durch, durchgefallen (sein)
(2.1)[1] durchfall|en (durchfällt), durchfiel, durchfallen (haben)[2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Durchfallen n, Druchfall m, Durchfaller m, Durchfallerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: fallenabfallenanfallenauffallenauseinanderfallenausfallenbefallenbeifallendahinfallendarüberfallendurchfalleneinfallenentfallengefallenherabfallenherausfallenherunterfallenhinauffallenumfallenüberfallenverfallenwegfallenzerfallenzufallenzurückfallenzusammenfallen
źródła: