פֿײַנד

פֿײַנד (jidysz)Edytuj

transliteracja:
YIVO: faynd; polska: fajnd
wymowa:
IPA/fajnd/; IPA[faɛ̯nd]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wróg, nieprzyjaciel, przeciwnik
odmiana:
(1.1) lp פֿײַנד; lm פֿײַנד
przykłady:
(1.1) איך האָב ליב אַיעדן מענטשן, מעג ער זײַן מײַן פֿײַנד.‏ → Kocham każdego człowieka, choćby był moim wrogiem[1].
(1.1) היטן זאָל מען זיך פֿאַר די פֿרײַנד, ניט פֿאַר די פֿײַנד.‏ → Strzec się trzeba przyjaciół, nie wrogów[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) שׂונא, צורר, קעגנער / קעגענער
antonimy:
(1.1) פֿרײַנד
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. פֿײַנטשאַפֿט ż, פֿײַנדשאַפֿט, פֿײַנדלעכקייט
przym. פֿײַנדלעך
przysł. פֿײַנדלעך
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. vīnt, por. niem. Feind
uwagi:
Rzadszy wariant: פֿײַנט.
źródła:
  1. אַבֿרהם רייזען (Awrom Rejzen): פֿאַרזינדיקט (Farzindikt)  Hasło „אַיעדער” w: גרויסער ווערטערבּוך פֿון דער ייִדישער שפּראַך (Great dictionary of the Yiddish language), red. יודאַ אַ. יאָפֿע (Judah A. Joffe), יודל מאַרק (Yudel Mark), t. III, קאָמיטעט פֿאַרן גרויסן ווערטערבּוך פֿון דער ייִדישער שפּראַך (Yiddish Dictionary Committee), Nowy Jork, Jerozolima 1961-1980.
  2.   Аляксандар Астравух, Ідыш-беларускі слоўнік, Медисонт, Mińsk 2008, ISBN 978-985-6530-86-2.