человек

человек (język bułgarski)Edytuj

transliteracja:
čelovek
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książk. przest. człowiek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) човек
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

человек (język rosyjski)Edytuj

transliteracja:
čelovek
wymowa:
[ʨɪlɐˈvʲek], ?/i, ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek
odmiana:
(1.1) lp челове́к, челове́ка, челове́ку, челове́ка, челове́ком, о челове́ке, челове́че!; lm лю́ди, лю́дей/( przest. челове́к), лю́дям/( przest. челове́кам), люде́й, людьми́/( przest. челове́ками), о лю́дях
przykłady:
(1.1) Люди должны дружить.Ludzie powinni się przyjaźnić.
(1.1) Я не знаю этого человека. → (Ja) nie znam tego człowieka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) человеконенавистничествоmizantropia
synonimy:
(1.1) лицо, личность, особа, индивидуум; lm народ, публика
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. человечина ż, человечек m, человечество n
czas. очеловечивать
przym. человечный, человеческий
przysł. человечно, по-человечески
związki frazeologiczne:
душа-человекdusza człowiekкак один человекzgodnieпожилой человекosoba w starszym wiekuвыходить в людичеловек человеку волкczłowiek człowiekowi wilkiem
etymologia:
prasł. *čelověkъ
uwagi:
  • rzeczownik человек zachował formę W. lp: челове́че!
  • w przypadkach zależnych lm w połączeniu z liczebnikiem używa się formy человек, np. пять человек, несколько человек, двух человек
źródła: