tkwić (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. utkwić)

(1.1) zostawać nadal w tym samym miejscu, przedtem tam wpadłszy, przybywszy czy będąc wetkniętym
(1.2) pozostawać długo w umyśle albo sercu

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) mieć początek w czymś, być istotą czego
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) tkwić w jednym punkcie
synonimy:
(1.1) pozostawać, rezydować
(1.2) być odczuwanym, być pamiętanym, być rozpamiętywanym
(2.1) być wrodzonym, istnieć, leżeć, osadzać się, zawierać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. utkwić
związki frazeologiczne:
tkwić po uszy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: