oświetlacz

oświetlacz (język polski)Edytuj

 
oświetlacz (1.1)
wymowa:
IPA[ɔɕˈfʲjɛtlaʧ̑], AS[ośfʹi ̯etlač], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się oświetleniem na planie filmowym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) urządzenie do oświetlania
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oświetlenie n, oświetlanie n, światło n, oświetleniowiec m
czas. oświetlać ndk., oświetlić dk., świecić ndk., oświecać ndk.
przym. oświetleniowy, świetlany, światły
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: