myrkur (język islandzki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˡmɪrkʏr]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ciemność

przymiotnik

(2.1) ciemny
(2.2) niejasny, trudny do zrozumienia
(2.3) ponury
odmiana:
(1.1) lp myrk|ur, ~ur, ~ri, ~urs (~rið, ~rið, ~rinu, ~ursins); lm ~ur, ~ur, ~rum, ~ra (~rin, ~rin, ~runum, ~ranna)
(2.1-3) lp myrk|ur, ~, ~t; lm ~ir, ~ar, ~; st. wyższy myrkari; st. najwyższy myrkastur
przykłady:
(1.1) Sjá kettir liti í myrkri?Czy koty widzą kolory w ciemnościach?
(2.1) Riddari ríður um myrkan skóg.Rycerz jedzie przez ciemny las.
(2.1) Augu hennar voru myrk.Oczy jej były ciemne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) í myrkri → w ciemnościach; þreifandi myrkur → egipskie ciemności
(2.3) myrkur í skapiw złym humorze
synonimy:
(1.1) myrkvi
(2.1) dimmur, dökkur
(2.2) torskilinn
(2.3) þungbúinn, dulur
antonimy:
(1.1) birta
(2.1) bjartur, ómyrkur
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. myrkvi, myrkvun
czas. myrkva
przym. myrkfælinn
związki frazeologiczne:
ljós í myrkrimyrkur dagurvera myrkur í máli
etymologia:
st.nord. myrkr (ciemny, mroczny) < pragerm. merkwaz* • por. st.ang. mirce (id), st.szw. mirki (niesamowity, przerażający, zły); spokrewnione z litew. márgas (kolorowy)
uwagi:
źródła: