kusznik (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈkuʃʲɲik], AS[kušʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy; zob. też kusznik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kusza ż, kuszownictwo m
przym. kuszowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: