dziurawić

dziurawić (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) robić dziury w czymś
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Dlaczego dziurawisz obrus?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziura ż, dziurawienie n, dziurawiec mrz, dziurkacz mrz, dziurka ż
czas. podziurawić dk., przedziurawić dk.
przym. dziurawy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: