dziuplak (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. gatunek ptaka, który gniazduje w dziuplach lub w inny miejscach, które je przypominają, np. szczelinach skalnych, norach; zob. też dziuplaki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziuplak pierwotny / wtórny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ptak
hiponimy:
(1.1) dziuplak pierwotny, dziuplak wtórny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziupla ż, półdziuplak m, dziuplówka ż, Dziuplina ż, Dziupla ż
przym. dziuplowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziupla + -ak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: