bovinus (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bydlęcy, wołowy, krowi[1]
odmiana:
(1.1) bovīn|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bubulinus, bubulus, bovilis, bovarius, bovillus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bos m/ż, bovicidium n, bovile n, bubalus m, bubile n, bovile n, Bubona ż, bubsequa m, bubula ż, bubulcarius m, bubulcus m
przym. bovarius, bovillus, bubulus
przysł. bovatim
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. bos + -inus; źródłosłów dla ang. bovine, arumuński buin, franc. bovin, hiszp. bovino, katal. boví, katal. buina, port. bovino, prow. boïn, prow. bovin, rum. bovin, wł. bovino, wł. buino
uwagi:
źródła:
  1. Słownik łacińsko-polski, tomy I-V, praca zbiorowa pod red. Mariana Plezi, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1959-1979, ISBN 8301009241.