wymowa:
IPA/au.ten.ti.ˈka.re/
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) praw. zaświadczyć, poświadczyć autentyczność[1]
(1.2) potwierdzić, zaświadczyć
odmiana:
przykłady:
(1.2) Quel che dicono i giornali non è stato autenticato dai fatti.To, co mówią gazety, nie zostało potwierdzone przez fakty.
składnia:
kolokacje:
(1.1) autenticare una firmapoświadczyć wiarygodność podpisu
synonimy:
(1.1) autentificare, convalidare, legalizzare, vidimare
(1.2) accreditare, autentificare, avvalorare, confermare, convalidare
antonimy:
(1.1) annullare, inficiare, infirmare, invalidare
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. autentica ż, autenticazione ż, autenticità ż
przym. autenticabile, autentico
przysł. autenticamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
śr.łac. authenticare, utworzone od p.łac. authenticus
uwagi:
źródła:
  1. Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.