קענטעניש

קענטעניש (jidysz)Edytuj

transliteracja:
YIVO: kentenish; polska: kentenisz
wymowa:
IPA/ˈkɛntɛniʃ/; IPA[ˈkɛntənɪʃ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wiedza, wiadomości, znajomość, obeznanie
(1.2) umiejętność, opanowanie (np. języka), biegłość
(1.3) tradycja / mądrość ludowa
odmiana:
(1.1-3) lp קענטעניש; lm קענטענישן
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) צו קענטענישdo wiadomości
(1.1) געבן צו קענטענישpodawać do wiadomości, informować, powiadamiać
(1.1) נעמען צו קענטענישprzyjmować do wiadomości, zwracać uwagę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. קענען n, קענער
czas. קענען, אָנערקענען, באַקענען, דערקענען
przym. קענטיק, קענטלעך
przysł. קענטיק
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. kentnisse, por. niem. Kenntnis[1]
uwagi:
Niekiedy podawany jest też rodzaj żeński[2][3][4].
źródła:
  1.   Hasło Kenntnis w: Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.
  2.   Hasło קענטעניש w: С. Рохкинд, Г. Шкляр, Еврейско-русский словарь, s. 478, Mińsk, Академия наук БССР, 1940–1941.
  3.   Hasło קענטעניש w: Александр М. Солдатов, Большой идиш-русский словарь, 2003–2009.
  4.   Hasło קענטעניש w: Борис Вайнблат, Идиш-русский словарь, s. 616, 2008.