αυτοκράτορας

αυτοκράτορας (język nowogrecki)Edytuj

transliteracja:
wymowa:
IPA[a.fto.ˈkra.to.ras]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cesarz
odmiana:
(1.1) lp D. B. αυτοκράτορα / lm αυτοκράτορες, D. αυτοκρατόρων
przykłady:
(1.1) Ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος Α' μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη.Cesarz Konstantyn I Wielki przeniósł stolicę swego cesarstwa z Rzymu do Konstantynopola.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) αυτοκρατόρισσα, μονάρχης
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. αυτοκρατορία, αυτοκρατία, αυτοκρατορισμός
przym. αυτοκρατορικός
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. αὐτοκράτωρ (autokrátōr)
uwagi:
źródła: