πρωτεύουσα

πρωτεύουσα (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[pro.ˈte.vu.sa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stolica

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) ż od: πρωτεύων
odmiana:
(1.1) F27,
przykłady:
(1.1) Μένω στο κέντρο της πρωτεύουσας.Mieszkam w centrum stolicy.
składnia:
(1.1) πρωτεύουσα + D.
kolokacje:
(1.1) Πολιτιστική Πρωτεύουσα της ΕυρώπηςEuropejska Stolica Kultury
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. πρωτευουσιάνος m, πρωτευουσιάνα ż
przym. πρωτευουσιάνικος
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. πρωτεύω
uwagi:
źródła: