mocnina (język czeski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. potęga
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mocněnec m
czas. umocnit
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

mocnina (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. potęga (wynik potęgowania)[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moc m, mocnosť ż, mocniteľ m, mocnenec m, mocnár m, mocnárstvo n, umocňovanie n
czas. mocnieť ndk., zmocnieť dk.
przym. mocný, mocnársky, mocninový, mocnučký, mocenský
przysł. mocne, mocensky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: mocniteľexponentmocneneczákladmocninaumocňovanie
źródła: