handduk (język szwedzki)Edytuj

 
handduk (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) ręcznik
odmiana:
(1.1) en handduk, handduken, handdukar, handdukarna
przykłady:
(1.1) Kvinnan torkade sig med en mjuk handduk.Kobieta wytarła się miękkim ręcznikiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
kasta in handduken
etymologia:
hand + duk
uwagi:
zobacz też: słownictwo związane z wakacjami w języku szwedzkim
źródła: