wymowa:
IPA[ˌɛrɡaˈtɨvnɨ], AS[ergatyvny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jęz. w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Językami ergatywnymi m.in. język baskijski, berberyjski, kurdyjski, tybetański, większość języków kaukaskich, niektóre języki australijskie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) język ergatywny • ergatywna konstrukcja
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ergatyw m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: