dyb (język duński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) głębia

przymiotnik

(2.1) głęboki
(2.2) przen. głęboki
odmiana:
(1) et dyb, dybet, dyb, dybene
(2) dyb, dybt, dybe; st. wyższy dybere; st. najwyższy dybest
przykłady:
(1.1) I havets dyb lever dyrene i totalt mørke.W głębi morza zwierzęta żyją w całkowitej ciemności.
(2.1) Jeg spiste ærtesuppen fra en dyb tallerken.Zjadłam grochówkę z głębokiego talerza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(2.1) lav
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) st.nord. djúp
(2) st.nord. djúpr
uwagi:
źródła: