wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. psych. osoba cierpiąca na zaburzenia psychiczne, przejawiające się w zachowaniu odbiegającym od norm moralnych lub obyczajowych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ponownie dopuścili dewianta do pracy z dziećmi!
składnia:
kolokacje:
(1.1) dewiant seksualny
synonimy:
(1.1) wykolejeniec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dewiacja ż, dewiacyjność ż
forma żeńska dewiantka ż
przym. dewiacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. devianszbaczający z drogi; por. franc. déviant, ang. deviant, niem. deviant
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zboczeniec
źródła:
  1.   Hasło „dewiant” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.