aufbringen

aufbringen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯fˌbʀɪŋən] ?/i IPA[ˌbʀaχtə ˈaʊ̯f] IPA[ˈaʊ̯fɡəˌbʀaχt]
?/i
znaczenia:

czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony

(1.1) nakładać, nałożyć, pokrywać, pokryć
(1.2) uskładać, wykładać, wyłożyć (np. pieniądze)
(1.3) puszczać, puścić w obieg
(1.4) denerwować, zdenerwować, rozzłościć
(1.5) podburzać, podburzyć
(1.6) pot. (z trudem) otwierać, otworzyć
odmiana:
(1.1-6)[1] aufbring|en (bringt auf), brachte auf, aufgebracht (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Aufbringung ż
przym. aufgebracht
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bringenanbringenaufbringenausbringenbeibringendarbringeneinbringenentgegenbingenerbringenherbringenhervorbringenhinbringenmitbringennachbringenüberbringenumbringenunterbringenverbringenvorbringenzubringenzurückbringenzusammenbringen
źródła: