фінка (1.2)
 
фінкі (1.3)
transliteracja:
fìnka
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Finka[1]
(1.2) koń fiński
(1.3) finka, nóż fiński
(1.4) rodzaj zimowej czapki fińskiej
(1.5) lekka łódka z wąskim dziobem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) конь
(1.3) нож
(1.4) шапка
(1.5) шлюпка
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. фінская ż
forma męska фін m
przym. фінскі
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „Finka” w: Teresa Jasińska, Albert Bartoszewicz, Kieszonkowy słownik białorusko-polski, polsko-białoruski, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 2007, ISBN 978-83-214-1364-8, s. 411.
 
фінка (1.2)
 
фінкі (1.3)
transliteracja:
fìnka
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Finka
(1.2) koń fiński
(1.3) finka, nóż fiński
(1.4) rodzaj zimowej czapki fińskiej
(1.5) lekka łódka z wąskim dziobem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) фінляндка
(1.3) фінський ніж
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) кінь
(1.3) ніж
(1.4) шапка
(1.5) шлюпка
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma męska фін m
przym. фінський
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: