архитриклинъ

архитриклинъ (język staro-cerkiewno-słowiański) edytuj

transliteracja:
arxitriklinŭ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mistrz uczty, mistrz ceremonii[1]
odmiana:
(1.1) deklinacja I (o-tematyczna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
sztuczne zapożyczenie ze śr.gr. ἀρχιτρίκλινος (arkhitríklinos)
uwagi:
źródła: